KONTAKT
AKTUALNOŚCI
KOMUNIKATY
DZIENNIK ELEKTRONICZNY
REKRUTACJA 2017/2018
Plan lekcji 2017/2018
Galeria - z życia szkoły
Strona główna
Szkolny Zestaw Podręczników
Wnioski, formularze
Certyfikaty
Dyrekcja
Nauczyciele
Samorząd Uczniowski
Pedagog Szkolny
Świetlica Szkolna
Sukcesy Uczniów
EWD
Projekty Edukacyjne
WYMIANA MŁODZIEŻY Priverno
ZPB 2005-2014
ZPB 2015-2017
ZPB 2017-2018
Bezpieczne gimnazjum
NIE DLA CZADU
Rodzice
Uczniowie
Absolwenci
Koło polonistyczne
Koło matematyczne
Koło chemiczne
Koło fizyczne
Koło historyczne
Koło geograficzne
Koło biologiczne
Koło plastyczne
Koło szachowe
Koło informatyczne
Koło języka angielskiego
Koło języka niemieckiego
Koło języka francuskiego
Koło języka rosyjskiego
Szkolny Klub Europejski
SKS
Szkolna Liga Amatorska
SKKT
KONKURS GEOGRAFICZNY "RUSZ GŁOWĄ"
Matematyczny Omnibus
Andrychów
Beskid Mały
Kultura i wypoczynek
Flora i fauna
Szlaki
Redakcja
Historia strony
Wycieczki Szkolne
Archiwum
Szlaki
Jedną z najpiękniejszych ścieżek Pańskiej Góry jest szlak prowadzący przez potoczek, ols-jesionowy, dęby, graby oraz sad. Zaczynamy ją od bramy na stadion sportowy miejscowego klubu. Idziemy w górę al. A. Wietrznego, noszącą imię przedwojennego burmistrza, za którego rządów powstało wiele obiektów rekreacyjnych. Ta przepiękna aleja obsadzona jest grochodrzewami, jesionami oraz jaworem. Te stare drzewa są siedliskiem dzięciołów i kowalików, które możemy dobrze obserwować ze względu na dość dużą przestrzeń. Przechodzimy ścieżką wzdłuż potoczku przez zarastającą krzewami, tarniną, derniem, i olszą łąką, od kilku lat trochę zaniedbaną. W środkowej jej części rośnie rzadko spotykany na tym terenie ostrożeń warzywny /Cirsium oleraceum/, sit rozpierzchły /Juncus effuscus/, a w gąszczu traw można zobaczyć bażanty /Phasianus colchicus/. Na brzegu potoczku, w złamanym pniu wiśni ptasiej, popularnie zwanej czereśnią /prunus avium/ znależć można drapieżnego wija drewniaka, przedstawiciela pareczników oraz liczne nicienie. Narecznica samcza (Dryopteris filix-mas) Dalej w głębi widać pasiekę, której mieszkanki, pszczoły miodne /Apis mellifica/, odwiedzają nie tylko kwiaty leśna, ale także drzewa rosnące w pobliskim sadzie. Wchodzimy do lasu, który tu jest szczególnie urokliwy. Bajkową atmosferę stwarzają piękne i liczne okazy olszy czarnej /Alnus glutinosa/, jesionu wzniosłego /Fraxinus excelsior/, klonu jaworu /Acer pseudoplatanus/, wspomnianej już wiśni ptaszej oraz dębu szypułkowego /Quercus robur/. Zdarzają się tu również nieliczne młode jodły /Abies alba/. Niestety są niszczone przez amatorów stroików. Jest tu szczególnie wilgotno, zacisznie i ciepło, co sprzyja występowaniu licznych glonów pokrywających pnie drzew, kamienie i glebę. Można się natknąć w tym miejscu na rzadkie na Pańskiej górze paprocie, a wśród nich narecznicę samczą /Dryopteris filix-mas/. Teren jest pofałdowany, z bogatym podszytem z dzikim bzem czarnym /Sambucus nigra/, głogiem jednoszypułkowym /Crataegus monogyna/ i runem z płożącą się jeżyną popielicą /Robus caesius/. Idziem ścieżką obok potoczku i dochodzimy do największego rosnącego tu modrzewia europejskiego /Larix decidua/ mającego obwód 2 m. Modrzew europejski (Lerix decidua) Trochę dalej stoi suchy świerk, równie duży i stary co modrzew tyle, że jest już obumarły i stanowi kąsek dla szkodników wtórnych drewna. Pod korą odkryjemy ślady ich bytności. Są to głównie chrząszcze i błonkówki. Suchy świerk (Picea abies) Do nich stopniowo dołączają grzyby. W tej części natkniemy się też na brzozę omszoną i brodawkową. Teren lasu jest podmokły i są tu grzęzowiska z charakterystyczną roślinnością. Wiosną kwitnie tutaj knieć błotna i zawilec gajowy. Znajdziemy również skrzyp leśny /Equisetum silvaticum/, przetacznik borowiczek /Veronica beccabunga/, czyściec leśny /Stachys Sylvatica/, kopytnik pospolity /Asarum europaenum/, bodziszek cuchnący /Geranium robertianum/, szczawik zajęczy /Oxalis acetosella/, szałwię lepką /Salvia glutinosa/, starca Fuchsa /Senecio fuchsii/, gajowiec żółty /Lamiastrum galeobdolon/, tojeść rozesłaną /Lysimachia lummularia/ oraz śledzienicę skrętolistną /Chrysosplenium alternifolium/. Kierując się na zachód dojdziemy do grupy dębów szypułkowych w wieku 120 lat. Największy z nich ma prawie 3 m obwodu. To miejsce znają grzybiarze, bo tu przy odrobinie szczęścia można znależć owocniki borowików /Boletus sp./ i pieczarki /Agaricus sp./. Są także czyrenie ognioe /Phelinius igniarius/, żółciak siarkowy /Laetiporus sulphureus/, które są pasożytami drzew. W tym miejscu zaczynają pojawiać się graby pospolite /Carpinus betulus/, drzewa spotykane i w innych miejscach tyle, że tu są najstarsze (120 lat) i rosną najliczniej. Jabłoń domowa (Malus domestica) Wychodząc z grabowego lasu wchodzimy na drogę w kierunku Biadasowa. Stąd rozpościera się przepiękny widok na Andrychów. Wracamy skrajem lasu na południe W sadzie pomiędzy drzewami, rosnącymi w rzędach z południa na północ jest dużo światła i cienia, dlatego rośliny zielne tu spotykane są dość mocno zróżnicowane. Są miejsca o nachyleniu południowym bardzo mocno oświetlone i te charakteryzują się roślinnością światłolubną, odporną na wysychanie, jak babka lancetowata /Plantago lanceolata/, tasznik pospolity /Capslella bursa pastoris/, jastrzębiec kosmaczek /Hieracium pilosella/, wilczomlecz sosnka /Euphorbia ciparissias/ oraz dąbrówka kosmata /Ajuga genewensis/. Są też rośliny cieniolubne rosnące w cieniu jabłoni, jak jasnota purpurowa /Lamium purpureum/, poziewnik miękkowłosy /Galeopsis pubescnes/, gwiazdnica pospolita /Stellaria media/, wspomniany wcześniej bodziszek cuchnący, podgrycznik pospolity /Ageopodium podagraria/. Są też obszary dobrze oświetlone w międzyrzędziach z typową roślinnością łąkową. Wiosną kwitną tu masowo mniszki lekarskie /Taraxacum officinale/, jaskry rozłogowe i ostre, które już poznaliśmy. Przeważają jednak trawy, a wśród nich krupówka /Dactylis glomerata/, perz właściwy /Agropyron repens/, wyczyniec łąkowy /Alopecurus pratensis/, czy wiechlina łąkowa /Poa pratensis/. Drzewa owocowe są stare, z konarami silnie zagęszczonymi i z licznym posuszem. Żyje na nich ogromna liczba owadów i ich larw. To przyciąga liczne ptaki owadożerne żerujące także w lesie. Skraj lasu gęsto porośnięty krzewami tarniny /Prunus spinosa/,bzu czarnego, głogu jednoszypułkowego i chronionej kruszyny pospolitej /Frangula alnus/, śliwa tarmina (Prunus spinosa) to wymarzone miejsce do gniazdowania. Dlatego można tu zobaczyć gniazda pierwiosnka /Phylloscopus collybita/, pleszki /Phoenicurus phoenicurus/, kosa /Turdus merula/, czy zięby /Fringilla coelebs/. Wysoka trawa sprzyja także usadowieniu bażantów /Phasianus colchicus/ i zajęcy szaraków /Lepus capensis/. Rzadziej można tu spotkać sarny /Capreolus capreolus/, choć i one odwiedzają sad. Należy także podkreślić, że żyją tu także płazy i gady. Duża ilość wody, sprzyja szczególnie żabom /Rana sp./ i ropuchom szarym /Bufo bufo/. Ich obecność umożliwia występowanie zaskrońca zwyczajnego /Natrix natrix/, którego trudno jednak spotkać. Łatwiej zobaczyć jaszczurkę żyworodną /Lacerta vivipara/. Idąc skrajem lasu zamykamy koło i wracamy do początku trasy. Mam nadzieję, że się wam spodobało. Zobaczcie na żywo!!!
BIP

Talenty

Talenty

Lider Projektu Szkoła Promujšca Bezpieczeństwo

Bezpieczna Szkoła

Szkoła Promujšca Zalecenia Europejskiego Kodeksu Walki z Rakiem

pokl

pokl

Orlik 2012
Zagłosuj na nas! Szukaj w Eduseeku! WWWEBska szkoła

Szkolne Koło Szachowe
Szkoła z Klasš
Pajšczek 2000 Pro
Wszechœwiat