Dalej w głębi widać pasiekę, której mieszkanki, pszczoły miodne /Apis mellifica/, odwiedzają nie tylko kwiaty leśna, ale także drzewa rosnące w pobliskim sadzie. Wchodzimy do lasu, który tu jest szczególnie urokliwy. Bajkową atmosferę stwarzają piękne i liczne okazy olszy czarnej /Alnus glutinosa/, jesionu wzniosłego /Fraxinus excelsior/, klonu jaworu /Acer pseudoplatanus/, wspomnianej już wiśni ptaszej oraz dębu szypułkowego /Quercus robur/. Zdarzają się tu również nieliczne młode jodły /Abies alba/. Niestety są niszczone przez amatorów stroików. Jest tu szczególnie wilgotno, zacisznie i ciepło, co sprzyja występowaniu licznych glonów pokrywających pnie drzew, kamienie i glebę. Można się natknąć w tym miejscu na rzadkie na Pańskiej górze paprocie, a wśród nich narecznicę samczą /Dryopteris filix-mas/. Teren jest pofałdowany, z bogatym podszytem z dzikim bzem czarnym /Sambucus nigra/, głogiem jednoszypułkowym /Crataegus monogyna/ i runem z płożącą się jeżyną popielicą /Robus caesius/. Idziem ścieżką obok potoczku i dochodzimy do największego rosnącego tu modrzewia europejskiego /Larix decidua/ mającego obwód 2 m. Modrzew europejski (Lerix decidua) Trochę dalej stoi suchy świerk, równie duży i stary co modrzew tyle, że jest już obumarły i stanowi kąsek dla szkodników wtórnych drewna. Pod korą odkryjemy ślady ich bytności. Są to głównie chrząszcze i błonkówki. Suchy świerk (Picea abies) Do nich stopniowo dołączają grzyby. W tej części natkniemy się też na brzozę omszoną i brodawkową. Teren lasu jest podmokły i są tu grzęzowiska z charakterystyczną roślinnością. Wiosną kwitnie tutaj knieć błotna i zawilec gajowy. Znajdziemy również skrzyp leśny /Equisetum silvaticum/, przetacznik borowiczek /Veronica beccabunga/, czyściec leśny /Stachys Sylvatica/, kopytnik pospolity /Asarum europaenum/, bodziszek cuchnący /Geranium robertianum/, szczawik zajęczy /Oxalis acetosella/, szałwię lepką /Salvia glutinosa/, starca Fuchsa /Senecio fuchsii/, gajowiec żółty /Lamiastrum galeobdolon/, tojeść rozesłaną /Lysimachia lummularia/ oraz śledzienicę skrętolistną /Chrysosplenium alternifolium/. Kierując się na zachód dojdziemy do grupy dębów szypułkowych w wieku 120 lat. Największy z nich ma prawie 3 m obwodu. To miejsce znają grzybiarze, bo tu przy odrobinie szczęścia można znależć owocniki borowików /Boletus sp./ i pieczarki /Agaricus sp./. Są także czyrenie ognioe /Phelinius igniarius/, żółciak siarkowy /Laetiporus sulphureus/, które są pasożytami drzew. W tym miejscu zaczynają pojawiać się graby pospolite /Carpinus betulus/, drzewa spotykane i w innych miejscach tyle, że tu są najstarsze (120 lat) i rosną najliczniej. Jabłoń domowa (Malus domestica) Wychodząc z grabowego lasu wchodzimy na drogę w kierunku Biadasowa. Stąd rozpościera się przepiękny widok na Andrychów. Wracamy skrajem lasu na południe W sadzie pomiędzy drzewami, rosnącymi w rzędach z południa na północ jest dużo światła i cienia, dlatego rośliny zielne tu spotykane są dość mocno zróżnicowane. Są miejsca o nachyleniu południowym bardzo mocno oświetlone i te charakteryzują się roślinnością światłolubną, odporną na wysychanie, jak babka lancetowata /Plantago lanceolata/, tasznik pospolity /Capslella bursa pastoris/, jastrzębiec kosmaczek /Hieracium pilosella/, wilczomlecz sosnka /Euphorbia ciparissias/ oraz dąbrówka kosmata /Ajuga genewensis/. Są też rośliny cieniolubne rosnące w cieniu jabłoni, jak jasnota purpurowa /Lamium purpureum/, poziewnik miękkowłosy /Galeopsis pubescnes/, gwiazdnica pospolita /Stellaria media/, wspomniany wcześniej bodziszek cuchnący, podgrycznik pospolity /Ageopodium podagraria/. Są też obszary dobrze oświetlone w międzyrzędziach z typową roślinnością łąkową. Wiosną kwitną tu masowo mniszki lekarskie /Taraxacum officinale/, jaskry rozłogowe i ostre, które już poznaliśmy. Przeważają jednak trawy, a wśród nich krupówka /Dactylis glomerata/, perz właściwy /Agropyron repens/, wyczyniec łąkowy /Alopecurus pratensis/, czy wiechlina łąkowa /Poa pratensis/. Drzewa owocowe są stare, z konarami silnie zagęszczonymi i z licznym posuszem. Żyje na nich ogromna liczba owadów i ich larw. To przyciąga liczne ptaki owadożerne żerujące także w lesie. Skraj lasu gęsto porośnięty krzewami tarniny /Prunus spinosa/,bzu czarnego, głogu jednoszypułkowego i chronionej kruszyny pospolitej /Frangula alnus/, śliwa tarmina (Prunus spinosa) to wymarzone miejsce do gniazdowania. Dlatego można tu zobaczyć gniazda pierwiosnka /Phylloscopus collybita/, pleszki /Phoenicurus phoenicurus/, kosa /Turdus merula/, czy zięby /Fringilla coelebs/. Wysoka trawa sprzyja także usadowieniu bażantów /Phasianus colchicus/ i zajęcy szaraków /Lepus capensis/. Rzadziej można tu spotkać sarny /Capreolus capreolus/, choć i one odwiedzają sad. Należy także podkreślić, że żyją tu także płazy i gady. Duża ilość wody, sprzyja szczególnie żabom /Rana sp./ i ropuchom szarym /Bufo bufo/. Ich obecność umożliwia występowanie zaskrońca zwyczajnego /Natrix natrix/, którego trudno jednak spotkać. Łatwiej zobaczyć jaszczurkę żyworodną /Lacerta vivipara/. Idąc skrajem lasu zamykamy koło i wracamy do początku trasy. Mam nadzieję, że się wam spodobało. Zobaczcie na żywo!!! '; if (!isset($id)) { $id = '1'; } switch($id) { default: include ("layout.php"); break; } ?>